Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба вазъи соҳаи маориф ва рушди инкишофи он, сифати тайёр кардани кадрҳои баландихтисос, сатҳу сифати донишандӯзии хонандагону донишљӯён дар ҳамаи зинаҳои таҳсилот таваҷҷӯҳи хоса зоҳир намуда, дар марҳалаи кунунии пешрафти Тоҷикистон ба соҳаҳои илму маориф афзалияти аввалиндараҷа медиҳанд, зеро онҳо дар таҳкими пояҳои давлати демократӣ ва ҳуқуқбунёду дунявӣ нақши калидӣ мебозанд.
Муассисаи давлатии таълимии “Коллеҷи омӯзгории Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров” (собиқ омӯзишгоҳи педагогии ш. Хуҷанд) дар асоси қарори мушовараи Комиссариати халқии маорифи РСС Ӯзбекистон аз 01.02 соли 1928, № 20 ҳамчун техникуми омӯзгории мардона таъсис дода шудааст. Бо фармони комиссариати халқии маорифи РСС Тоҷикистон аз 27.01.1939 техникуми педагогии занона, омӯзишгоҳи омӯзгории № 1 ва техникуми педагогии мардона, омӯзишгоҳи педагогии № 2 номида мешавад. Дар ибтидои моҳи марти соли 1941 ҳар ду техникум мутаҳҳид карда шуда, омӯзишгоҳи педагогии Ленинобод ба номи Н. К. Крупская таъсис дода мешавад.
Ба таври умум эътироф шудааст, ки омӯзиши забонҳои хориҷӣ яке аз самтҳои афзалиятноки таҳсилоти миёнаи касбӣ ва донишгоҳӣ мебошад. Донистани забон маънои донистани олами атрофро дорад.
Дар шароити муосир забони хориҷӣ ҷузъи ҷудонашавандаи хислатҳои касбии мутахассиси ҳама гуна профил, ки метавонад фаъолияти касбии худро бомуваффақият анҷом диҳад, табдил меёбад. Илова бар ин, забони хориҷӣ имрӯз ҳамчун воситаи воқеӣ ва мукаммали муошират, василаи ошноӣ бо фарҳанги ҷаҳонӣ, маориф ва илми ҷаҳонӣ, имконияти сафар, кор ва рушди касбӣ амал мекунад.